Mathias Bernhard von Werth

Mathias Bernhard von Werth

(Wotańczyk, Eksplorator/Badacz, ur 1871)

 

Wstęp

Wotańczyk, magister nauk geograficznych, 29-letni młodszy sierżant z okopów Wielkiej Wojny, badacz i tropiciel kultów, nieumarłych, venrierowców oraz innych niewotańskich kultur. Wyborowy strzelec z pasją do zwiedzania świata, agent RTKA .

Opis postaci

Średniego wzrostu człowiek o szarozielonych oczach i średniodługich czarnych włosach. Na sobie ma wotańskie żołnierskie umundurowanie, czarne buty o cholewie oraz pas, do którego przytroczono dużą lupę o zdecydowanie długim uchwycie (w rzeczywistości schowane jednosieczne wąskie ostrze) oraz przybornik na niezbędne drobiazgi i amunicję. Na lewy bark skośnie narzucona duża torba mieszcząca głównie grubą księgę, zaś lustrzanie na prawy narzucony powtarzalny karabin przeciwpancerny.

Tło

Pochodzi z kraju związkowego Brauden w Cesarstwie Rzeszy Wotańskiej; urodzony w 1871 roku w wielopokoleniowej i wielodzietnej zamożnej rodzinie braudeńskiej. Uczestniczył w Wielkiej Wojnie w latach 1886, jako ochotnik któremu obiecano „zaliczenie abiturienckie” w zamian za wzorową służbę oraz „zwycięską walkę o Słuszne Cele”. W przeciągu roku – mimo postępujących klęsk wojsk wotańskich – awansował wpierw na dowódcę kapralstwa [stopień kaprala], później na rangę młodszego sierżanta w roli asystenta dowódcy kompanii pieszych grenadierów. Po wojnie zaliczył potrzebne egzaminy i dostał się do uniwersytetu Grommingen. Znany głównie z tego, że podczas badania opuszczonego bunkra w drużynie zwiadowczej, szybko zabił ze swojego karabinu przeciwpancernego nieumarłego niedźwiedzia, strzelając mu w szyję – co rozerwało ją w całości – i ratując życie dziesięciu żołnierzy. W 1894 roku zdobył tytuł magistra nauk geograficznych, zaś w latach 1895-1897 pracował jako laborant na rzecz Wotańskiego Instytutu Geodezji i Kartografii. Wielokrotnie proponowano mu powrót do wojska (Armii Cesarstwa Wotańskiego), lecz odmawiał z powodu obaw przed rutyną życia w jednym miejscu w Wotanii. W 1898 roku przystąpił do egzaminu na agenta Reichsthaumkontrolleamt, ale nie zdał testów o teorii magii, zagadnień okultystycznych oraz na skrytość. W latach 1897-1900 pracował jako kartograf-specjalista oraz badacz o pensji wojskowej, na Polach Śmierci. Rodzina kilkukrotnie próbowała zaręczyć Mathiasa, lecz ten odmawiał wykręcając się „niegotowością do stałego związku”. Kupienie całego 22-tomowego wydania Encyclopediae Alfheimica zainspirowało go do wyjścia poza Cesarstwo Rzeszy Wotańskiej.

Kariera poszukiwacza przygód

Lyonesse

(1 czerwca – 1 lipca, 1900 roku)

W czerwcu 1900 roku opuścił po raz pierwszy niesłużbowo Wotanię, w tym czasie zwiedzając Lyonesse. Prawie że dopadł rewolucjonistę Dawida Owena podczas pościgu kolejowego wraz z orkijskim szamanem Wirtzem. Minął ledwie tydzień, nim gazety mogły ponownie o nim wzmiankować, bowiem wraz z czterema Dżentelmenami uratował prof. Heinricha von Sthula z rąk strzygi, uprowadzonego sterowcem do Atlantydy; za co został nagrodony od Muzeum Archeologicznego w Lyonesse. Koniec miesiąca był burzliwy w życiu Wotańczyka. Doprwoadził do złapania elfki podpalaczki w dzielnicy Stableton, niestety nie udało mu się jej zachować przy życiu. W ten sposób przyczynił się do uratowania dzielnicy przemysłowej Miasta oraz Bąbla Lyonesskiego. Zwiedził Astral, podczas podróży mającej uratować kilka notabli, pokonując kolejne byty astralne i stawiając się w oko w oko z demonem.  1 lipcaprzyczynil się do tego, że prezes banku Webster & Webster zaniechał defraudacji aktywów zarządzanej przez niego jednostki przedsiębiorczej. Zaprzyjaźnił się z spirytystą Wirtzem oraz uzyskał dobre znajomości u oficera Republikańskiej Armii Akwitańskiej  – Jacques’a le Mond – i obieżyświata alfheimskiego, Arthura Lawrence’a Civilville’a. Nagrodzony przez brygadzistów pożarnych Stableton oraz artykuły i nowości w gazetach lyonesskich.

Przerwą w życiu Dżentelmena był pobyt  w Trójmonarchii (8-9 lipca), podczas którego uratował k.u.k. księżniczkę w operze valeńskiej oraz doprowadził do schwytania sudryjskiego buntownika Laszla Beckowics’a. Już podczas działalności w Lyonesse zasłynął z kunsztu strzeleckiego i waleczności, ale w Ostrii i Sudrii udowodnił, że ławy w C.K. Operze Valeńskiej faktycznie kryją przedziwne tajemnice, zaś sam stał się specem nie tylko od eliminowania kół lokomotyw czy nieumarłych. W trakcie podróży do Alfheimu Zamorskiego na transatlantyku „Windianin”, odparł atak sług Technokrakena.

Alfheim Zamorski

(22 lipca – 27 sierpnia, 1900 rok)

22 lipca 1900 roku przeszedł pozytywnie próby rekrutacyjne do Reichsthaumkontrolleamt (Wotańskie Biuro Kontroli Thaumologicznej) w Grommingen, zmieniając swój zawód oraz spełniając swoje ambicje sprzed dwóch lat. Jego pierwszą misją jako agent RTKA było ustanowienie placówki w New Ness (Alfheim Zamorski) z dwoma funkcjonariuszami tej organizacji oraz innymi Dżentelmenami. W przeciągu tygodnia utworzył (po rozmowie z Hansem Hänchenem) wraz z Jacques’em le Mond placówkę RTKA w New Ness, w bohaterskiej dyspucie unikając aresztowania przez policję po drodze oraz wykupując willę Marinę. 1 sierpnia 1900 roku,  zadaniem agenta Biura Kontroli Thaumologicznego w terenie było wyjaśnienie sprawy zaginięcia karawany handlowej zmierzającej do Cahoroa. Po drodze cudem uniknął stratowania przez bizony, a w Cahoroa udało mu się ugłaskać Roka strzegącego włazu, za którymi kryli się poszukiwani. W czasie podróży powrotnej do New Ness zdobył ostateczne poszlaki wskazujące na mrocznomagiczne interesy Tomassona (prezersa spółki handlowej) z prof. Schwarzem z Uniwersytetu Miscatonic, gdzie wraz z towarzyszami odkrył artefakt będący potężnym magicznym przedmiotem generującym możliwie nieprzewidywalne (i przerażające) efekty. Niestety po sporze z „Czarnuchem” otrzymał zakaz wstępu na UM, a przypadkiem doprowadził do chwilowego uwolnienia mrocznej mocy z magazynu prof. Schwarza, czym zaskarbił sobie nieprzychylność pewnego generała.  Uwięziony przez prof. Schwarza oraz gen. Tomsona, wraz z innymi Dżentelmenami uwolnił się po brawurowej ucieczce ze specjalnego taboru kolejowego. W New Ness dowiedział się wielu tajemnic o Innsport, w tym to, że za podtrzymywaniem portalu stoi królowa Fey, Cthulhanka. Pokonał tego samego demona, co w Astralu pod Stableton, w walce. Ostatnim dokonaniem Mathiasa jest pokonanie Cthulhanki.

CV w skrócie

  • Ukończenie szkoly elementarnej i parafialnej w 1885 roku
  • Służba w Siłach Zbrojnych Nieumarłej Rzeszy (Wehrmacht – Heer) w 1886 roku, przez 7 miesięcy
    • Awans na kaprala [Korporal] po miesiącu służby
    • Awans na młodszego sierżanta niekomisjonowanego [Sergeant] po 3 miesiącach służby
  • Ukończenie liceum w 1889 roku
  • Uzyskanie stopnia licencjackiego [Uniwersytet Grommingen, Wydział Geodezji i Kartografii] w 1891 roku
  • Uzyskanie stopnia magisterskiego [Uniwersytet Grommingen, Wydział Geodezji i Kartografii] w 1894 roku
  • Staż laboranta w Wotańskim Instytucie Geodezji i Kartografii, 1893-1897 (od 1894 roku pełen etat)
  • Staż kartografa-specjalisty cywilnego w Armii Cesarstwa Wotańskiego, 1897-1900
  • Staż agenta Reichsthaumkontrolleamt, 1900
    • Stopień starszego sierżanta [RTKA-Hauptscharführer]

————————–

  • Znajomość języka wotańskiego (ojczysty), alfheimskiego (dobra), akwitańskiego (dobra)
  • Przynależność do Braudeńskiego Koła Strzeleckiego od 1890 roku.


    SYSTEM: Wolsung

    AUTOR: Von Mansfeld




Leave a comment