Klaus Kramer

Klaus przyszedł na świat roku pańskiego 1472 w wielkim grodzie Franka nad Menem. Wiódł zwykły żywot syna mieszczanina, dbającego o rodzinny interes handlu suknem, spędzającego życie między składem, targiem a tawerną.

Zawsze ciągnęło go do jarmarcznych sztuczek, przed czym przestrzegała go zarówno matka jak i baka. Zaprzedajesz swą duszę diabłu, mówiły. Upomni on się kiedyś o nią w ogniu piekielnym, mówiły.

Upomniał się słonecznym latem 1488. Żonaty już Klaus, pewien odziedziczywszy spadek po ojcu zmarłym na gruźlicę dzielił swe życie między nudne sprawunki, narzekającą żonę, kościół a burdele i domy gier. Interes wiódł się świetnie, niestety długi karciane także były imponujące. Klausa ciągnęło ciągle w stronę świata zwiewnych iluzji i uczuć, tak sprzecznego z mieszczańską powagą.

Gdy cyganie rozbili obóz pod miastem, mieszkańcy wsi zaczęli uciekać w trwodze w jego bramy, pan na zamku powołał ludzi pod broń, a handel na trakcie przeniósł się na parę dni do ich obozu. Katastrofa dla miasta była także pechowa dla Kramera. Odurzony życiem cyganów, nie zauważał cudzołóstwa i grzechu, które go otaczały.

Gdy pierwszego wieczora spojrzał w oczy kobiety tańczącej przy ognisku, poczuł w sobie coś nowego, jej hipnotyzujący taniec, gibkie, leniwe ruchy rozpaliły ogień w jego duszy, którego nic nie potrafiło ugasić. Gdy wieczność się skończyła i taniec się skończył, podążył za nią nad rzekę i tam, w lodowatej wodzie Menu po raz pierwszy kochał całym sercem i ciałem. Niczego się nie obawiał, gdy jej lodowate ramiona objęły jego ciało, a ostre kły wpiły się w szyję.

Obudził się po zmroku w ciszy lasu przerywanej krzykiem nocnych ptaków. Ruiny starego wydawały się lśnić własnym blaskiem w świetle księżyca. Jego wybawczyni stała naprzeciwko postawnego mężczyzny o barbarzyńskiej urodzie człowieka ze wschodu. Mówili w szybko w nieznanym języku, krzycząc na siebie i obwiniając cały świat. Gdy miecz nieznajomego przeszył serce pięknej cyganki, serce Klausa umarło razem z nią. Gdy się znowu przebudził, czuł jakby narodził się na nowo. Tym razem do nieżycia.

Klaus Kramer to przedstawiciel klanu Ravnos, jeden z ostatnich w XX wieku. Poważny i zrównoważony jak na swój klan, poza lekką paranoją i kompulsywną skłonnością do kłamstwa mógłby uchodzić za zwykłego człowieka. Jego życie było podarunkiem pięknej nieznajomej dla jego nowego ojca i nauczyciela, Ioanna z klanu Brujah, jedynym dzieckiem, jakie mogła mu dać. A sam Ioann niechcianym aniołem stróżem jednego z ostatnich przedstawicieli starego klanu.

Dziś Klaus wygląda na biednego, niedożywionego i nieśmiałego, są to jednak tylko pozory, iluzje, którymi się otacza. W gruncie rzeczy się boi, wiedząc, jak duży gniew klanu Gangrel ściągnął na siebie klan Ravnos i jak wiele ryzykuje podróżując bez swojego opiekuna z klanu Brujah. Rzadko przedstawia się prawdziwym imieniem i nazwiskiem, a już nigdy ludziom. Kocha i nienawidzi swojego przybranego ojca, starając się wiecznie wyrwać spod jego opieki i uciec w nowe kłopoty, z których ten ostatni będzie mógł go wyratować.

SYSTEM: World of Darkness

AUTOR: Mahotsukai

Leave a comment