Mapa X: delta czasu (Part 1)

Nie opisuje przestrzeni, lecz czas i drogi, które wiodą od jednego dokonanego wyboru do drugiego. Wygląda jak mapa ogrodu: pokazuje poplątane, rozwidlające się ścieżki i opatrzona jest zagadkowymi nazwami i symbolami graficznymi. Pomysł zaczerpnięty jest z opowiadania Jorge Luisa Borgesa Ogród o rozwidlających się ścieżkach. Tekst Borgesa to perełka literatury i gorąco wszystkim go polecam.
Mapa w istocie pokazuje konstrukcję samej przygody – jest kluczem do scenariusza. To tak jakbyś najważniejsze wydarzenia, które zależą od decyzji graczy, powiązał nierozerwalnymi ciągami przyczynowo-skutkowymi – fabularnymi nićmi, jakbyś wstawił do scenariusza przygody szkielet gry paragrafowej, któremu podlega część wydarzeń, a potem rozrysował go na kartce.
Gracze na początku nie powinni mieć świadomości z jakiego typu mapą mają do czynienia – niech poruszają się po krętych ścieżkach ogrodu, nie zdając sobie z tego sprawy. W którymś momencie poznają jednak prawdę i zaczną używać mapy do nawigowania po sytuacji – tylko czy dobrze odczytają symbole?
Mapa sprawdzi się w każdym systemie. Proponuję dwa przykłady: do 7th Sea i do Shadowruna.
7th Sea. Bardzo ograniczona czasoprzestrzeń: bal w ogrodzie.
Skalista vodacciańska wysepka, a na niej, przylepiony do kamieni filigranowy pałacyk obwieszony ogrodami. Tu Filippe Villanova wydaje przyjęcie weselne. Żeni się z młodziutką Antoniną. W istocie jego celem jest pozbycie się młodej żony zaraz po ślubie – i to już w trakcie przyjęcia. Filippe chce pomścić swojego ojca, który w wyniku zawodu miłosnego popełnił samobójstwo. Za nieszczęśliwym losem Federica Villanovy kryły się manipulacje potężnej Stregi Carmille. Filippe postanowił zniszczyć cały ród Carmille. Starej wiedźmy nie udało mu się odnaleźć, ale zdołał zabić jej dwie córki i jedną wnuczkę. Dwie ostatnie potomkinie znajdują się na balu i i Villanova chce się ich pozbyć. Filippe (dziś dobiegający pięćdziesiątki) przeszedł przez piekło starając się przeciwstawić intrygom Carmille, która tkając sploty losu, zsyłała na niego wszelkie nieszczęścia, biorąc odwet za śmierć swoich córek i wnuczek. Villanovie udało się przetrwać wszelkie życiowe katastrofy. Stał się skrajnie nieufny, wyczulony na wszelkie przypadki, za którymi kryć się mogą machinacje wiedźm. Nauczył się nadzwyczajnej przenikliwości, potrafi rozgryźć charakter każdego człowieka, rozpoznać, kiedy zdarza się coś, co choć odrobinę nie pasuje do logiki czyichś zachowań – oto miejsce, w którym mogła zadziałać Strega. Filippe to potwór pozbawiony uczuć, chłodny i diablo inteligentny. Nauczył się także działać w sposób przypadkowy i irracjonalny, nie kierując się ani chęcią zysku, ani namiętnością – z zimną krwią pod wpływem kaprysu zabił swoją pierwszą żonę, beż żadnej przyczyny pozrywał interesy z rodziną Lucani itp.
Carmille słono zapłaciła za swoje zabawy przeznaczeniem, wielokrotnie ochłostana przez los, nadużywając swych mocy, naraziła się innym Stregom. Oszalała i zabroniła żadnej kobiecie ze swego rodu używać magii Sorte, przekonana, że sprowadziło to klątwę na nią i jej córki. Postarała się by kobiety rozproszyły się i zapomniały o swoim dziedzictwie. Od lat ukrywa się, żyjąc wśród obrazów przeszłości i przyszłości mieszających się w jej głowie. Rozmawia z nieistniejącymi ludźmi i bełkocze. Przy tym starannie szkicuje, zmienia i poprawia mapę.
Filippe Villanova odnalazł Antoninę, kiedy była małą dziewczynką, potajemnie zabił jej ojca, a potem zajął się nią i wychował, chcąc z czasem zrobić z niej swoją żonę. Niewiele osób wiedziało o dziewczynie aż do niedawna, kiedy ogłoszono zaręczyny. Villanova nie zabił dziewczyny od razu z kilku powodów – po pierwsze: bawi go myśl o pełnej kontroli nad jej życiem, po drugie: jest to ukryta pułapka na Georgia, bratanka, który wyrastając u boku Filippa miał chrapkę na jego majątek, po trzecie: ślub z Antoniną jest przynętą na jej siostrę Angelę, która oczywiście pojawia się na balu.
Bratanek Villanowy Georgio jest łajdakiem i awanturnikiem pierwszej wody. W wyniku zabiegów Carmilli, w chwili gniewu, Filippe nieumyślnie zabił jego ojca, swojego rodzonego brata. Georgio pała rządzą zemsty i jako spadkobierca chce jak najszybciej pozbyć się wuja. Niestety zdołał roztrwonić większość swojego majątku. Filippe pięć lat temu wziął go pod swoje skrzydła – doskonale zdając sobie sprawę z zapiekłej nienawiści bratanka. Równocześnie wychowywał Antoninę w ten sposób, by z jednej strony, była mu podległa – z drugiej, wyrastała na małą łotrzycę, która z pewnością trafi w gusta Georgia. Nie pomylił się. Wszystkie swoje wysiłki bratanek wkłada w potajemne spotkania z Antoniną. Dziewczyna ma więc sekretny romans – kochankowie sądzą, że stary Villanova nic o tym nie wie. Oczywiście są w błędzie.
Filippe posyła Georgio w interesach – w międzyczasie podejmuje szybką decyzję o ślubie. Zepsuta dziewczyna nie protestuje, będzie przecież mogła nadal spotykać się z młodym Villanovą bez przeszkód. Jednocześnie rzeczywiście kocha starego – jest od niego zupełnie uzależniona. Georgio dowiedziawszy się w podróży o weselu rusza na złamanie karku do pałacu. Jest na ślubie. Stary Villanova wciąż się z nim drażni. Ma zamiar doprowadzić go do furii – wie, że Georgio przemycił na przyjęcie pistolet. Filippe zadbał o to, żeby broń eksplodowała bratankowi w rękach, kiedy będzie chciał jej użyć. Podczas uroczystego toastu zacznie niedwuznacznie mówić o nocy poślubnej i wdziękach Antoniny – dziewczyna spłoni się, ale jednocześnie uśmiechnie przymilnie. W tym momencie Georgio nie wytrzyma i chwyci za broń. Wyrzuci z siebie całą gorycz i nienawiść chełpiąc się, że miał Antoninę przed Filippem, a potem strzeli – i zginie. Filippe udając rozgoryczenie i oburzenie zdradą młodej żony poda jej pistolet i poprosi, żeby rozwiązała sprawę honorowo. Antonina na oczach siostry popełni samobójstwo. Oczywiście Angela zareaguje, ale tu Villanova posłuży się graczami…
A skąd oni w tym wszystkim? Trafiają na ziemie Villanovy za sprawą Angeli. Jest ona wykwintną kurtyzaną – w dzieciństwie matka oddała ją pod opiekę doświadczonej kokoty Belli. Drugą córkę Antoninę posłała w świat z ojcem, sama zaś ukryła się z trzecią. Villanova odnalazł je i kazał spalić żywcem, pozorując pożar. Angela przez całe życie, korzystając z możliwości wpływowych kochanków, próbowała rozwikłać rodzinne sekrety. W końcu odkryła prawdę i poznała tożsamość tajemniczej wychowanicy Filippe. Niestety także Villanova rozpoznał Angelę. Znalazła się jednak chwilowo poza jego zasięgiem, gdyż dała się uwieść ważnemu i niebezpiecznemu dowódcy kondotierów Bartolomeo Colleoniemu.
Bohaterowie poznają Angelę, kiedy ta incognito bada okoliczności zniknięcia Antoniny. Niech jeden z graczy się w niej zakocha bez pamięci – z resztą z wzajemnością. Tajemnicza piękna kobieta, opuści go nagle i wróci do swoich spraw na wybrzeżu Vodacce. Oczywiście gracze ruszą na jej poszukiwania i trafią na wyspy Villanovy. Nie odnajdą Angeli, natomiast spotkają Filippe, który lubi przyjrzeć się obcym. Rozszyfruje on graczy i zaoferuje pomoc. Niech potem wplączą się w jakąś paskudną historię, z której wyciągnie ich Villanova – uratuje im życie, tym samym zaciągną u niego dług honorowy. Villanova poinformuje graczy, że kobieta, której szukają pojawi się na balu. Przed weselem spotkają mamroczącą staruchę, która da im mapę i zabełkocze, że nie można pójść dwa razy tą samą drogą. Będzie błagać, żeby strzegli się Villanovy i ratowali jej wnuczki…
Carmille w przebłyskach świadomości zdała sobie sprawę, że nie może pomóc kobietom, używając swojej magii – zresztą boi się już zabaw z przeznaczeniem. Mapa, którą wykonała jest wskazówką dla graczy, mogącą dyskretnie odwrócić bieg wypadków. Oczywiście w żaden sposób nie pasuje do rozplanowania malowniczego ogrodu pokrywającego skaliste terasy.
Wróćmy na bal, na którym wszystko przebiega zgodnie z planem Filippe: Angela, umiejąca świetnie władać bronią, wyszarpuje rapier z pochwy Colleoniego, któremu towarzyszy, i rzuca się na Villanovę. Ten upada i prosi graczy o pomoc – mają przecież wobec niego dług honorowy…
A może już wcześniej Angela wypadła z gry, kiedy zazdrosny Colleoni, dowiedziawszy się na balu o związku łączącym ją z bohaterem postanowi wyładować na niej swój gniew…
Pora na mapę. Trzeba rozrysować sobie kluczowe spotkania i sytuacje na sesji , zastanowić się, jaki może być bieg zdarzeń. Niech na mapie znajdzie się np. altana skradzionych serc, oznaczająca spotkanie zakochanego bohatera z Angelą w towarzystwie Bartolomea – wiodą z niej dwie drogi: ścieżka słów i ścieżka spojrzeń – jedna odpowiada sytuacji, w której kochankowie zdradzają się ze swoim uczuciem przed Colleonim, druga – zachowaniu tajemnicy. Ścieżka słów rozwidla się na ścieżkę ognia i ścieżkę lodu: otwarty konflikt i zażegnanie sprawy. Ścieżka lodu prowadzi do innych centralnych ścieżek, ognia może rozwidlać się na dwie kolejne np. ścieżkę dwóch rapierów i ścieżkę szpady i rapiera: jedna odpowiada pojedynkowi gracza z Colleonim, druga pojedynkowi Colleoniego z Angelą. Ta pierwsza kończy się w ustroniu dłoni i ustroniu pięści, gdzie dłoń odpowiada zażegnaniu konfliktu, a pięść wzbierającej pomiędzy postaciami wrogości, druga prowadzi do stawu kropli krwi i kropli łzy albo zawraca do ustroni i tak dalej, i tak dalej…
Większość ścieżek powinna prowadzić do szampańskiej fontanny – która odpowiada momentowi toastu. Stamtąd niech odchodzi droga dymu i płomienia, ewentualnie droga pustych słów: Georgio może wystrzelić i zginąć albo, co mało prawdopodobne, nie sięgnąć po broń – jeśli bohaterowie jakoś go wcześniej od tego odwiodą. Obie ścieżki doprowadzą do alei honoru i alei hańby – z których pierwsza oznaczać będzie oddanie przysługi Villanowie, druga – ratowanie wnuczek…
Od Mistrza Gry zależy, jak wiele wariantów i rozwidleń uwzględni i na ile gracze będą mogli zejść z oznaczonych ścieżek. Czy uda im się pokrzyżować plany Villanovy, czy Angela wyjawi im prawdę – a może poznają ją z jakiegoś innego źródła? Na ile zrozumieją rolę mapy i będą umieli się nią posłużyć? Jak zachowa się Antonina, jeśli dowie się, że ma siostrę i czy warto w ogóle ratować wychowanicę Villanovy? Za jaką cenę? Gdzie wiodą ścieżki kończące tę historię?

AUTOR: Bart (kolektyw Lans Macabre)

Leave a comment